Grote bouwactiviteit zorgde voor een enorme woningproductie in de jaren zestig en zeventig. Daarvan werd een aanzienlijk deel gevormd door gigantische flats in slaapsteden zoals Zoetermeer, Alphen aan den Rijn, Spijkenisse, Nieuwegein, Purmerend en Almere.

Verschillende dorpen ontwikkelden zich in korte tijd van landelijke plaatsjes tot groeikernen die de woningnood van de omliggende steden moesten opvangen.

Veel bewoners bleven hun nieuwe woonplaats zien als een slaapstad. Dagelijks kwamen enorme stromen auto’s op gang naar de echte stad, waar gewerkt werd, om ‘s avonds weer terug te keren naar huis en haard in de nieuwwijk.