Pinkpop is er dit jaar voor de 35ste keer. Polygoon was bij de 10de Pinkpop in 1979 en de vele andere festivals in de jaren zeventig.

'Voor de tiende maal het Pinkpop Festival in Geleen dat van een provinciale "happening" is uitgegroeid tot een muziekfestijn van Europees formaat. Behalve de Britse groep Dire Straits was er de er de in Nederland opgerichte Latijns-Amerikaanse rockgroep met de bijbelse naam Massada. Reggae muziek bracht de groep van de Jamaicaan Peter Tosh. De dagsluiting laten we verrichten door de snel omhoog klimmende Canadese formatie Rush'. En Polygoon zag dat het goed was: 'Bijna 50.000 bezoekers genoten intens van dit festival'.

In Rotterdam trok een festival zelfs nog meer mensen. 'Het is nieuw, het is kwaliteit, het is onbekend, het is voor noppus, en … het kan alleen in Rotterdam. Met die slagzinnen werden zo'n 80.000 popliefhebbers naar het Rotterdamse Zuiderpark getrokken, waar ze op een van de podia de zeer dynamische Ier Bob Geldof en zijn Boomtown Rats konden horen en zien'.

Ook de Nederlandse muziek ontbrak niet op de vaderlandse festivals, bemerkte Polygoon. 'Op een popfestival in Veghel werden oud-Nederlandse volksliedjes vertolkt door de bekende formatie Fungus. De Eindhovense formatie Bots richt zich met eigentijdse Nederlandse liedjes vooral op een publiek van werkende en werkeloze jongeren. Zij had veel succes met het lied "Wat een werk, wat een job". Dit festival bewees eens te meer de levensvatbaarheid van Nederlandse teksten in pop- en rockmuziek.'

Beeld en geluid