In deze pas verschenen bundel zijn door Herman Pleij vijfentwintig oude én nieuwe stukken bijeengebracht over vaderlandse eigenaardigheden. De auteur gaat in op de collectieve mentaliteiten die we zelf – of anderen – graag adverteren en die veelal worden versleten voor ‘volkskarakter’, vanaf Willem van Oranje tot aan Pim Fortuyn en daarna.

Is het na duizend jaar poldermodel eindelijk genoeg geweest? Of wordt die behaaglijke manier van verkeren gewoon opgedrongen als je in een rivierdelta woont? Die permanente overlegcultuur, het zoeken naar draagvlakken, het vinden van compromissen en het steeds weer uitkomen in het midden: het poldermodel is inherent aan de nationale nederzettingsgeschiedenis. En wie daartegen is, is tegen Nederland.

We zijn onvermijdelijk flexibel, tolerant en praktisch. Alleen soms even niet. Dan keert de hele samenleving zich kortstondig om in een dialectische oprisping met carnavaleske allure. Nadien keren we weer opgefrist terug in de vertrouwde orde en hervatten we het debat over tienden van procenten en een fraudebestendig paspoort. Wat een zegen om zo te mogen leven! Want waar ter wereld komen relatief zo veel mensen zo harmonieus aan hun trekken?

Herman Pleij (1943) is hoogleraar historische Nederlandse letterkunde aan de UvA. Eerder verschenen van hem onder andere Het Nederlandse onbehagen, Hollands welbehagen en Dromen van Cocagne.

Prometheus
ISBN 90 446 0312 4
Prijs € 18,95